Siatkówka na siedząco to jeden z rodzajów popularnej gry w piłkę siatkową. Różni się od pozostałych form czyli siatkówki halowej i plażowej tym, że jego uczestnikami są osoby niepełnosprawne.

Siatkówka na siedząco powstała z połączenia dwóch gier: zwykłej siatkówki oraz sitzballu który jest niemiecką formą gry piłką do siatkówki. Obecnie siatkówka na siedząco jest dyscypliną, która wchodzi w skład dyscyplin olimpiady dla niepełnosprawnych. Po raz pierwszy siatkówka dla osób niepełnosprawnych została wprowadzona jako dyscyplina paraolimpijska w roku 1980.

Siatkówka na siedzącą była znana już wcześniej. Jej historia sięga roku 1956, kiedy to wprowadził ją Holenderski Komitet Sportowy. Od roku 1967 regularnie siatkówka dla niepełnosprawnych regularnie pojawia się na Mistrzostwach Świata. W pierwszych mistrzostwach świata uczestniczyło siedem drużyn z różnych państw świata.

Zasady gry w siatkówkę na siedząco są bardzo podobnie do innych form tej gry. Rozgrywane są trzy sety, siatka zawieszona jest na wysokości 105 cm dla kobiet i 115 cm dla mężczyzn.